Ktoś polał bezdomnego Kofi wrzątkiem. Podobno dlatego, że przychodził do baru żebrać o resztki jedzenia. Głodny, zdesperowany. Goście byli niezadowoleni, bo wskakiwał na stoły i zaglądał im do talerzy. Kręcił się pod stołami, licząc, że znajdzie jakieś resztki. Albo miauczał głośno. A przegoniony – wracał.

Biedny Kofi, oczekiwał od ludzi dobroci. Ale się pomylił.

Tyle udało mi się ustalić. Ale pracownicy baru oczywiście się nie przyznają. W ogóle nie chcą ze mną rozmawiać. A ja nie mam żadnych dowodów, więc nie jestem w stanie nic zrobić.

Kofi ma wielką ranę na plecach i drugą mniejszą na łapce. Oparzenia są bardzo głębokie, miejscami krwawią. Kiedy go znalazłam, siedział osowiały, bez ruchu. Nie reagował. Ale wtedy wyjęłam tubkę z kocią karmą. Kofi rzucił się na nią, jakby nie jadł od dawna. Połykał jedzenie bardzo szybko. Chyba się bał, że za chwilę zmienię zdanie i zabiorę mu tubkę. Potem położyłam mu trochę karmy na kamienny murek. Ją też pochłonął żarłocznie. A potem bardzo długo wylizywał beton z resztek zapachu i smaku jedzenia.