Co mogłam zrobić? Wiem, że codziennie na ulicach miast setki bezimiennych kotów kończą w ten sposób. Ale kiedy spojrzałam w oczy tego nieszczęśliwego stworzenia czekającego na śmierć, nie mogłam po prostu odejść. Podniosłam przelewającego się przez ręce Frania i zabrałam go do lecznicy.

Doktor zbadał Frania i potwierdził to, co przypuszczałam. Jego organizm jest po prostu wycieńczony przez ciężką infekcję, grzybicę i żyjące w jego futerku robaki. Potem doktor oczyścił mu częściowo skórę i przemył środkami odkażającymi i przeciwgrzybicznymi. Zrobił zastrzyki z antybiotykiem i sterydem, który ma podtrzymać funkcje życiowe. Potem podał Franiowi nawadniająco – odżywczą kroplówkę i położył go pod tlenem. 

Po wszystkim zabrałam Frania do domu. 

W tej chwili bidulek czuje się lepiej o tyle, że jest w stanie samodzielnie usiąść. To efekt leków i kroplówek. Doktor mówi, że kotek ma szansę z tego wyjść, ale potrzebna jest intensywna terapia. Codziennie muszę przychodzić do kliniki na kroplówkę, podanie leków i oczyszczenie skóry. Trzeba będzie wykonać specjalistyczne badania krwi. To wszystko niestety kosztuje bardzo dużo. A ja sama – przy czterdziestu kotach, jakie mam już pod opieką – nie jestem w stanie pokryć tych kosztów. Bardzo proszę o pomoc dla Frania.