Arielka siedziała na chodniku pod blokiem. Sztywna, napuszona, z brudną matową sierścią. Kiwała się lekko, zupełnie jakby miała się zaraz przewrócić. Oczy, nos, pyszczek – wszystko posklejane gęstą ropą ze strużkami krwi. Dziwnie przekrzywiona szczęka. Dałam Arielce trochę mokrej karmy. Musiała być bardzo głodna, bo od razu rzuciła się na nią łapczywie i próbowała jeść. Ale… okazało się, że nie potrafi. Nie była w stanie ani gryźć, ani nawet utrzymać w pyszczku kawałka miękkiej karmy.

Zrozumiałam, że stan Arielki jest dużo gorszy, niż to oceniłam na początku. Postawiłam na ziemi otwarty transporter, żeby włożyć do niego tą biedną koteczkę. Ale kiedy Arielka go zobaczyła, od razu wstała i, chwiejąc się na łapkach, sama weszła do środka. I chyba przypomniały jej się czasy, kiedy była noszona w takim transporterku, bo zaczęła mruczeć! Może pomyślała, że zabieram ją do domu…

W klinice doktor od razu powiedziała, że poznaje Arielkę. Bywała tu na wizytach wcześniej, kiedy jeszcze była kochanym domowym kotkiem… Doktor była wstrząśnięta, kiedy zobaczył w jakim stanie jest Arielka. Podała jej od razu leki na wzmocnienie i przeciwbólowe oraz kroplówkę. Kiedy leki zaczęły działać, zrobiła jej RTG. A potem pokazała mi na zdjęciu miejsce, gdzie widać że szczęka kotki jest poważnie uszkodzona w wyniku jakiegoś mechanicznego urazu. Dlatego Arielka nie jest w stanie sama jeść ani nawet utrzymać jedzenia w pyszczku. Doktor mówi, że nie da się pomóc jej inaczej, niż przez operację. Trzeba pod narkozą przeprowadzić rekonstrukcję szczęki.  Do czasu operacji koteczka musi być karmiona dożylnie.

W jaki sposób Arielka doznała takiego urazu?? Może ktoś ją kopnął, przeganiając z klatki schodowej? Przecież chodziła nocami po blokach i miauczała, mając nadzieję na odszukanie swojego domu, swojej rodziny… Serce mi pęka, kiedy o tym myślę. Niektórzy ludzie powinni mieć dożywotni zakaz posiadania zwierząt.  

Arielka jest w tej chwili na intensywnej terapii w klinice. Ma gorączkę, słabe tętno i jest w stanie skrajnego wycieńczenia. Doktor mówi, że najbliższa doba pokaże, czy Arielka ma szansę przeżyć. Kiedy tylko uda się ustabilizować stan koteczki, trzeba będzie ją jak  najszybciej operować.

Bardzo Was proszę o pomoc dla Arielki. Ona została zdradzona przez tych, których uważała za swoją rodzinę, swoich opiekunów. Spróbujmy jej to wynagrodzić. Jeśli Arielka przeżyje, obiecuję że zrobię wszystko, żeby znalazła prawdziwy, dobry, kochający dom.