Eksplozja bólu przeszyła nagle ciało maleńkiego Orzeszka. Huk, ból i strach – nic więcej Orzeszek z tego nie zrozumiał. Ale dał radę odczołgać się z jezdni na chodnik. Popełzł pod ścianę budynku. Tam właśnie go znalazłam.

Maleństwo z rozszerzonymi ze strachu i bólu oczami. Orzeszek miauczał żałośnie wzywając pomocy, wołając mamę. Jedną z tylnych łapek miał nienaturalnie powyginaną. Delikatnie włożyłam Orzeszka do transportera i zaniosłam do kliniki.

Doktor zrobił rentgen i od razu powiedział, że złamanie jest bardzo poważne. Kość tylnej łapki jest połamana na kilka części, które przemieściły się tak, że jedyny sposób na ich poskładanie to operacja. Fragmenty kości muszą być zespolone za pomocą metalowej płytki. Bez operacji kości się nie zrosną lub zrosną na tyle nieprawidłowo, że mały Orzeszek zostanie kaleką na całe życie.