Arielka siedziała na chodniku pod blokiem. Sztywna, napuszona, z brudną matową sierścią. Kiwała się lekko, zupełnie jakby miała się zaraz przewrócić. Oczy, nos, pyszczek – wszystko posklejane gęstą ropą ze strużkami krwi. Dziwnie przekrzywiona szczęka. Dałam Arielce trochę mokrej karmy. Musiała być bardzo głodna, bo od razu rzuciła się na nią łapczywie i próbowała jeść. Ale… okazało się, że nie potrafi. Nie była w stanie ani gryźć, ani nawet utrzymać w pyszczku kawałka miękkiej karmy.

Zrozumiałam, że stan Arielki jest dużo gorszy, niż to oceniłam na początku. Postawiłam na ziemi otwarty transporter, żeby włożyć do niego tą biedną koteczkę. Ale kiedy Arielka go zobaczyła, od razu wstała i, chwiejąc się na łapkach, sama weszła do środka. I chyba przypomniały jej się czasy, kiedy była noszona w takim transporterku, bo zaczęła mruczeć! Może pomyślała, że zabieram ją do domu…

W klinice doktor od razu powiedziała, że poznaje Arielkę. Bywała tu na wizytach wcześniej, kiedy jeszcze była kochanym domowym kotkiem… Doktor była wstrząśnięta, kiedy zobaczył w jakim stanie jest Arielka. Podała jej od razu leki na wzmocnienie i przeciwbólowe oraz kroplówkę. Kiedy leki zaczęły działać, zrobiła jej RTG. A potem pokazała mi na zdjęciu miejsce, gdzie widać że szczęka kotki jest poważnie uszkodzona w wyniku jakiegoś mechanicznego urazu. Dlatego Arielka nie jest w stanie sama jeść ani nawet utrzymać jedzenia w pyszczku. Doktor mówi, że nie da się pomóc jej inaczej, niż przez operację. Trzeba pod narkozą przeprowadzić rekonstrukcję szczęki.  Do czasu operacji koteczka musi być karmiona dożylnie.

W jaki sposób Arielka doznała takiego urazu?? Może ktoś ją kopnął, przeganiając z klatki schodowej? Przecież chodziła nocami po blokach i miauczała, mając nadzieję na odszukanie swojego domu, swojej rodziny… Serce mi pęka, kiedy o tym myślę. Niektórzy ludzie powinni mieć dożywotni zakaz posiadania zwierząt.  

Arielka jest w tej chwili na intensywnej terapii w klinice. Ma gorączkę, słabe tętno i jest w stanie skrajnego wycieńczenia. Doktor mówi, że najbliższa doba pokaże, czy Arielka ma szansę przeżyć. Kiedy tylko uda się ustabilizować stan koteczki, trzeba będzie ją jak  najszybciej operować.

Bardzo Was proszę o pomoc dla Arielki. Ona została zdradzona przez tych, których uważała za swoją rodzinę, swoich opiekunów. Spróbujmy jej to wynagrodzić. Jeśli Arielka przeżyje, obiecuję że zrobię wszystko, żeby znalazła prawdziwy, dobry, kochający dom.

Doktor mówi, że być może łapka była już złamana, kiedy ten ktoś zaszył Grzybkowi ranę. Tylko że złamanie nie było otwarte i kość nie wystawała na zewnątrz. A potem Grzybek obciążył łapkę i złamanie się pogłębiło, a kość przebiła skórę. Ale to tylko domysły. Nie wiemy, co się stało naprawdę.

Doktor znieczuliła miejscowo łapkę i zdjęła amatorsko założony szew. Rana była brudna i wyglądała na zakażoną, więc doktor oczyściła ją na tyle, na ile było to możliwe bez narkozy i założyła szew. Oczyściła też otwarte złamanie, w którym pojawiła się już martwica. Dała Grzybkowi dożylnie bardzo silne leki przeciwbólowe, przeciwzapalne i antybiotyk a potem doktor położyła go pod tlenem.

Kiedy leki zaczęły działać, Grzybek poczuł się trochę lepiej. Zjadł łapczywie półpłynną karmę. Ale doktor mówi, że to tylko chwilowa poprawa. Stan koteczka jest krytyczny i nie ma szans na uratowanie łapki. Rana jest zakażona a złamanie bardzo poważne. Amputacja to jedyna opcja. 

Jak tylko stan Grzybka się ustabilizuje, trzeba przeprowadzić operację amputowania rannej, połamanej łapki. Trzeba to zrobić jak najszybciej, bo z zakażonych ran w każdej chwili może rozwinąć się sepsa, a wtedy nie będzie już szansy na ratunek. A poza tym on tak strasznie cierpi.

Bardzo proszę, pomóżcie uratować Grzybka.

Zabrałam go prosto do kliniki. Doktor przyjęła nas bez kolejki. Po wstępnym zbadaniu Tygryska powiedziała, że wypadek nie mógł być dziś, tylko dzień lub dwa dni temu. Od razu zleciła RTG.

Prześwietlenie pokazało, że stan Tygryska jest poważniejszy, niż myślałam. Tylna łapka jest nie tylko połamana, ale po prostu kompletnie zmiażdżona.  Jest to złamanie otwarte, w ranie widać fragmenty kości. Doktor mówi, że nie ma możliwości, aby łapkę poskładać nawet operacyjnie.  Trzeba ją amputować. I to jak najszybciej, bo w zmiażdżonej części łapki zaczyna się już rozwijać martwica. To może w szybkim czasie doprowadzić do zakażenia całego organizmu. A tego Tygrysek nie miałby szans przeżyć.

To nie jest jedyny uraz, który odniósł Tygrysek podczas wypadku. Kotek ma też pękniętą miednicę, którą będzie trzeba poskładać operacyjnie. 

Tygrysek dostał silne leki przeciwbólowe i antybiotyk ogólny oraz miejscowy. Potem spędził około godziny pod tlenem. Cały czas, aż do operacji, musi mieć podawane leki i być pod ścisłą obserwacją.

Ile musi wycierpieć przez człowieka ten biedny kotek?! Gdyby sprawca wypadku zawiózł go od razu do kliniki, Tygrysek nie musiałby tak cierpieć. Ale człowiek, który go potrącił, po prostu zostawił go tam, na miejscu wypadku. Cierpiącego i przerażonego. Więc chociaż my spróbujmy wynagrodzić mu to choć odrobinę. Nie zwrócimy mu łapki ani nie cofniemy bólu, którego doświadczył. Ale możemy sprawić, żeby przestał cierpieć i żeby mógł jeszcze cieszyć się życiem. 

Musimy zebrać pieniądze na operację amputacji łapki i złożenia miednicy. Jak najszybciej. Bardzo Was proszę o pomoc dla Tygryska.

Ewa