Marusia cały czas alarmująco miauczała, jakby wołając o pomoc. Ale w końcu usiadła w kącie i pozwoliła mi się podnieść i włożyć do transportera. Zawiozłam ją do kliniki.

W klinice zajął się nią doktor. Podczas dokładnych oględzin zauważył, że tylne łapki są oplątane żyłką wędkarską. Czy Marusia wplątała się w żyłkę przypadkowo? Czy ktoś związał jej tylne łapki i dlatego są tak wykrzywione? Na te pytania doktor nie był w stanie odpowiedzieć. Zlecił wykonanie rtg. 

Prześwietlenie pokazało, że kości w tylnych łapkach są bardzo zdeformowane. Po pierwsze są pokrzywione a po drugie są cieńsze i mniejsze niż powinny – tak może się stać, jeśli w okresie intensywnego wzrostu kończyny nie są używane. Wtedy po prostu „zanikają”. Poza tym Marusia nosi krzywo główkę. Doktor sprawdził, że z jednej strony szyi ma przykurcz mięśni.

Doktor mówi, że nie wygląda to na wadę wrodzoną, raczej na efekt jakiegoś urazu w bardzo młodym wielu. Czyżby ta żyłka?? Ale może to też być na przykład uraz głowy lub kręgosłupa, który powoduje problemy neurologiczne. Może to było kopnięcie, może upadek z dużej wysokości.

Marusia jest bardzo dzielna. Próbuje chodzić podpierając się przednimi łapkami. Pozwala się badać, choć momentami widać wyraźnie, że czuje ból. Doktor mówi, że Marusia musi mieć zrobione badania neurologiczne i sprawdzony zakres czucia głębokiego. Dalsze postępowanie będzie można wdrożyć, kiedy poznamy wyniki tych badań. Ale na pewno będzie konieczna rehabilitacja. Marusia dostała lek, który zmniejsza ból neuropatyczny i delikatnie rozluźnia przykurczone mięśnie.

Łapki Marusi już nigdy nie będą sprawne. Ale możemy sprawić, że ta koteczka będzie żyła bez bólu i cieszyła się każdym dniem. Marusia zasługuje na to. Bardzo proszę o pomoc.

W klinice doktor podał koteczce bardzo silne leki przeciwbólowe. Dopiero gdy zaczęły działać, mógł ją zbadać i oczyścić część ran. Potem podał jej steryd i antybiotyk o szerokim spektrum działania miejscowo i dożylnie, żeby zapobiec rozwojowi infekcji bakteryjnej.

Doktor twierdzi, że najprawdopodobniej to nie był wypadek. Mówi, że takie rany widział już nie raz. Zazwyczaj były efektem celowego działania – ktoś miał dosyć bezdomnego kota przychodzącego pod dom czy bar i żebrającego o jedzenie. A gdy przeganianie nie wystarczało, sięgał po garnek z wrzątkiem. Niestety nie wiemy, kto tak strasznie skrzywdził Pacynkę. Nikt nie widział tego zdarzenia, nie ma świadków. Oprawca ujdzie bezkarnie.

Stan Pacynki jest bardzo ciężki. W ranie na plecach i na łapce część tkanek objęta jest martwicą. Muszą zostać usunięte w narkozie. Potrzebna jest też codzienna zmiana opatrunków i oczyszczanie rany. Pacynka cały czas musi być na lekach przeciwbólowych i antybiotykach. Doktor mówi, że nie daje gwarancji, że koteczka przeżyje. Przy tak rozległych poparzeniach i tak wielkim bólu organizm może poddać się w każdym momencie. W tej chwili Pacynka cały czas jest na silnych lekach przeciwbólowych. Na każdego zbliżającego się człowieka patrzy ze strachem. Jakby spodziewała się, że w każdej chwili możemy zadać jej ból. Jak tamten człowiek na ulicy. 

Jeśli Pacynka przeżyje, będzie potrzebowała długiego leczenia, specjalistycznej opieki i czasu. Bardzo dużo czasu. Być może już nigdy w pełni nie zaufa ludziom. Ale zrobię wszystko, żeby pokazać jej, że ludzie mogą też być dobrzy. I znajdę jej dobry, kochający dom, gdzie już zawsze będzie otoczona miłością i opieką. Bardzo proszę, jeśli to czytasz – pomóż uratować Pacynkę.