Na pierwszy rzut oka nie widać było dramatycznych obrażeń. Jedynie dużą, ale płytką ranę na jednej z łapek. Jednak gdy tylko wzięłam ją na ręce, było jasne, że dzieje się coś znacznie gorszego. Plecki Buni były bardzo bolesne – pod palcami dało się wyczuć zgrubienie w okolicy kręgosłupa. Każdy dotyk w tym miejscu sprawiał jej wyraźny ból. Natychmiast zawiozłam ją do kliniki.

Lekarz wykluczył potrącenie przez samochód – brak charakterystycznych obrażeń. Bardziej prawdopodobny jest upadek z wysokości, silne uderzenie… albo kopnięcie. Rzeczy, na które uliczne koty są niestety narażone każdego dnia.

RTG nie wykazało złamań łap ani kręgosłupa. To dobra wiadomość. Ale tylko pozornie. Okolica kręgosłupa jest silnie opuchnięta i bardzo bolesna. Również główka reaguje bólem. Lekarz podejrzewa objawy neurologiczne – możliwy wstrząs mózgu, krwiak, uszkodzenie błędnika. Bunia nie kontroluje swojego ciała.

Na razie nie jest w stanie samodzielnie jeść ani pić. Dostaje kroplówki, leki przeciwbólowe i leki łagodzące objawy neurologiczne. Przebywa w klinice. Żeby dać jej realną szansę, konieczna jest dalsza, specjalistyczna diagnostyka. Bunia bardzo cierpi. A jednocześnie – bardzo chce żyć. Doktor twierdzi, że mała ma jeszcze szansę odzyskać władzę w łapkach, jednak żeby tak się stało musimy działać natychmiast. Każda chwila zwłoki znacznie zmniejsza szansę Buni na powrót do zdrowia.

To tylko mała, uliczna kotka, która całe życie musiała uważać na każdy krok, na każdy dźwięk, na każdego człowieka. Teraz leży bezbronna i potrzebuje nas bardziej niż kiedykolwiek. 

Bardzo proszę o pomoc dla Buni.