Kiedy próbował się poruszyć, jego małe łapki odmawiały posłuszeństwa. Nie potrafił normalnie iść. Po kilku rozpaczliwych próbach opadał bez sił na ziemię. Wyglądał na zaledwie kilka tygodni. Powinien bawić się z rodzeństwem, poznawać świat i czuć ciepło swojej mamy. Zamiast tego leżał samotnie przy drodze, walcząc o każdy oddech.

Nie wiem, co dokładnie go spotkało. Wszystko wskazuje na to, że został potrącony przez samochód lub motocykl. Kierowca odjechał, zostawiając za sobą umierające kocie dziecko.

Wiedziałam, że nie mogę czekać. W klinice byliśmy tak szybko jak to możliwe. Wiedziałam, że każda minuta jest na wagę złota.

Doktor nie zdecydował się na zrobienie rentgena, ponieważ potrzebna jest do tego narkoza, której maluch nie przeżyje, jednak już na pierwszy rzut oka widać, że szczęka jest złamana. Uraz jest tak poważny, że nie jest w stanie samodzielnie jeść ani pić. Każdy posiłek, każda kropla płynów wymaga pomocy człowieka. Amorek jest wyczerpany, odwodniony i bardzo osłabiony.

Operacja jest konieczna. Bez niej Amorek po prostu nie przeżyje. Niestety jego organizm jest w tej chwili zbyt słaby, aby przeżyć narkozę. Lekarze robią wszystko, by go ustabilizować. Otrzymuje leki, płyny i intensywną opiekę. Każda kolejna godzina jest walką o to, by jego maleńkie serce nie przestało bić, zanim będzie można podjąć się operacji. Doktor powiedział mi, że trzeba operować tak szybko jak to możliwe. Inaczej Amorek nie ma nawet najmniejszych szans.

Patrzę na niego i trudno mi uwierzyć, że tak ogromne cierpienie mieści się w tak maleńkim ciele. To zaledwie kilkutygodniowy kociak, który zamiast poznawać świat, walczy o życie.

Błagam o pomoc dla Amorka. Przed nim kosztowna diagnostyka, codzienna hospitalizacja, leczenie, karmienie, leki i operacja, gdy tylko jego stan na to pozwoli. Nie wiemy, ile potrwa ta walka, ale wiem jedno.  Bez Waszej pomocy możemy nie zdążyć.